Bojniczanka

Pochodzenie: odmiana wyselekcjonowana w 1987r. w Polsce przez J. Kleparskiego i M. Stropek w Albigowej k. Łańcuta z populacji siewek otrzymanych na Słowacji przez F. Hnidzika
Drzewo: rośnie niezbyt silnie, zwłaszcza po wejściu w okres owocowania. Korona średnich rozmiarów, nieco zagęszczona, rozłożysta, konary nie mają tendencji do zwisania
Zapylacze: Carola, Faworytka, Konferencja
Odmiany zapylane:
Owoc: duże lub bardzo duże (200-280g), owalne, wydłużone, bez przewężenia, rozszerzające się w części okołokielichowej, lekko niesymetryczne. Skórka średniej grubości, mocna, gładka, błyszcząca, pod palcami lekko wyczuwalne nierówności, w przeważającej części pokryta brązowozłotawym ordzawieniem. Miąższ białawy, średnioziarnisty soczysty, słodko-kwaskowaty
Dojrzałość zbiorcza: druga połowa września
Przechowywanie: w chłodni 4 miesiące
Wrażliwość na mróz: mała
Wrażliwość na choroby: parch - średnia, choroby kory - duża
Przydatność odmiany: przydatna do uprawy w wielu rejonach, ze względu na dużą wytrzymałość drzew na mróz
Odmiany - grusza