Bonkreta Williamsa

Pochodzenie: odmiana pochodzenia angielskiego, znaleziona jakos siewka przez Staira w Berkshire w drugiej połowie XVIIIw. i wprowadzona do sadów w 1797r. pod nazwą Bon Chretien Wiliiams
Drzewo: początkowo rośnie silnie, po wejściu w okres owocowania słabo. Tworzy koronę jajowatostożkowatą, często nieregularną, dość zagęszczoną, ze zwisającymi gałęziami. Żle rośnie na Pigwie
Zapylacze:
Odmiany zapylane:
Owoc: średniej wielkości, o masie 120-185g, czasem duże (do 240g), nie zawsze wyrównane, jajowate, wydłużone, o nierównej, pofałdowanej powierzchni. Skórka dość cienka, delikatna, gładka, lekko błyszcząca, usiana gęsto drobnymi, rdzawymi przetchlinkami i cętkami, ze słabym, jasnopomarańczowym rumieńcem od strony nasłonecnzionej. Miąższ kremowobiały, bardzo delikatny, masłowy, soczysty, winkowaty, aromatyczny (perfumowany), bardzo smaczny
Dojrzałość zbiorcza: początek września
Przechowywanie: w chłodni zwykłej (w temp -1) od 9 do 11 tygodni
Wrażliwość na mróz: bardzo wrażliwa
Wrażliwość na choroby: średnio wrażliwa na parch
Przydatność odmiany: odmiana deserowa i do przetwórstwa
Odmiany - grusza